Kerkeblad 2: Bij het Begin van de Vastentijd

Beste vrienden.

Een bekende politica schreef in de afgelopen dagen op X dat Carnaval een belangrijke traditie is, die ze altijd zou beschermen. Dat is erg hartverwarmend. Er is echter een reden waarom Carnaval niet op de kerkelijke kalender hoeft te staan, en vasten wel. Feestgedruis zorgt uiteindelijk wel voor zichzelf. Zelfs als de kerk het je niet aanbeveelt doen mensen het zo ook wel. Vooral als er overdaad bij komt kijken.

Het is juist het omgekeerde dat moeilijk is. Je ontdoen van wat teveel is, van diezelfde overdaad. Als je mensen wil opjagen moet je ze maar eens zeggen dat ze juist eens een tijd met wat minder uit moeten komen. Misschien niet elke dag veel vlees, bijvoorbeeld. Dan heb je het gedonder in de (goedgevulde) glazen.

Van een teveel ben je niet zomaar af. Teveel dingen. Teveel informatie. Teveel nieuws.  Teveel dingen, daar kunnen we ons nog wat bij voorstellen. Daar struikelen we namelijk over. Of de kast kan niet meer dicht van alles dat we gekocht hebben. Maar teveel informatie, teveel nieuws, teveel dingen om je mee bezig te houden… Dat is al een stuk moeilijker. Die overdaad eet immers je aandacht op. En heb je minder aandacht dan valt je minder op. Niet aan anderen, en niet aan jezelf. De aandacht heeft veel vijanden. Wie ons slechtgezind is, wil ons steeds afgeleid zien, vervreemd van wat we weten dat goed is. Vervreemd van anderen. Het liefst in continu conflict met onze naasten.

Ga in de binnenkamer, in het verborgene. Dat zijn de woorden van Jezus in de lezing van Aswoensdag. Die toch heeft één doel: die zelfde aandacht herwinnen die we op zoveel plekken zijn kwijtgeraakt.

Veertig dagen om terug te keren naar de kern van de zaak: Wie zijn we? Wie zijn we in relatie tot anderen? Wie zijn we in relatie tot God. Enkel vanuit die relaties leren we onszelf kennen, kunnen we onze plaats in de wereld hervinden, en vinden we ook de kracht om de juiste keuzes te maken als de wereld om ons heen zich prijsgeeft aan chaos.  

Ga in de binnenkamer, in het verborgene. Herwin de aandacht. Opdat wij weer weten wie wij zijn. Nu is het tijd om te snoeien. Weg te doen wat ons niet meer helpt, af te snijden wat ons af-leidt van wat waar is en goed. Het is maar voor even. Met een weinig snoeien bereiken we veel.

Ik wens u een zegenrijke Vastentijd toe.

Pastoor Jan-Jaap van Peperstraten, Pastoor des Vaderlands.